PAMFLET 2.NL - Leidende idealen
Bekende en onbekende Nederlanders van jong tot oud - van 10 tot
87 jaar - , mannen en vrouwen, ondernemers, politici en bestuurders,
wetenschappers en schrijvers, gelovigen met uiteenlopende opvattingen
en ongelovigen en anderen hebben we een vraag voorgelegd:
De maatschappij verandert en jij mag een speech schrijven
voor iemand die je beschouwt als de leider van de toekomst.
Of als je zelf wilt spreken: welke gelegenheid zou je kiezen en
over welke idealen voor de toekomst ga je ’t dan hebben?
voor iemand die je beschouwt als de leider van de toekomst.
Of als je zelf wilt spreken: welke gelegenheid zou je kiezen en
over welke idealen voor de toekomst ga je ’t dan hebben?
Clairy Polak, 1956, Amsterdam
Leve de retorica!
Debatteren is niet langer een uitwisseling van gedachten en argumenten, maar van meningen. Meningen die niet uitnodigen tot een weerwoord, maar dikwijls voor- al zijn bedoeld om de opponent de mond te snoeren. Luisteren heeft plaats gemaakt voor schreeuwen. De lontjes zijn kort. De gedempte toon wordt beschouwd als een teken van zwakte, de nuance is ver- dacht. Ik hou niet van vergelijkingen met de jaren dertig en veertig.
Pater Dr. Anselm Grün, 1945, Junkershausen (D)
Een nieuwe manier van denken
Met mijn gedachten wil ik als reactie op al het geklaag over de huidige crises dat overal klinkt, graag hoop bieden. ‘Hoop bieden’ is iets anders dan ‘verwachtingen wekken’ of een geforceerd optimisme dat z’n ogen sluit voor de realiteit zoals die is.
René Ritmeijer, 1973, Ridderkerk
Over de waardigheid van de Ondernemer
Toen God alle dingen geschapen had, dacht Hij er tenslotte aan, de Ondernemer te scheppen. Maar Hij was een beetje idee- moe en kon geen vorm meer bedenken voor dit schep- sel. En ook de grondstoffen waarmee Hij het Ondernemers- schepsel kon begiftigen waren uitgeput. Een aparte ruimte waar het als toeschouwer van het heelal een plaats had kunnen innemen, was evenmin voor handen.
drs. Hermine E. Tien, Bunde (D)
Leve de crisis, terug naar het leven!
Laten we stoppen met op halve kracht leven, privé en in organisaties weer ons volle potentieel pakken: in de politiek, het onderwijs, de zorg, de politie, in de financiële werelden, in bedrijven en organisaties .. .Laten we ons bestaan niet langer reduceren tot rationele, economische en financiële betekenis, tot cijfers en getallen, meetbaarheid en maak- baarheid. Laten we niet langer dwaas zijn en denken dat we het hele leven naar onze ideeën kunnen componeren: een droompartner, een droomhuis, droombaan, droomvakantie, in een droomleven. . . .
Wij, die serieus zijn gaan geloven dat we alles naar onze hand kunnen zetten en zo steeds verder afdobberen van wat leven eigenlijk is. Wij, die maar moeilijk accepteren dat dingen anders gaan dan wij ze in ons hoofd hadden uitgestippeld.
Dr. M.A.R.C. (Marc) Daemen, 1973, Geleen
Stop de vervreemding!
Zorg is onbetaalbaar geworden. Dat dwingt tot bezinning. Laten we het daarom hebben over de kosten en de kwaliteit van de zorg en over de relatie tussen artsen en patiënten. En over beschaving. Want de keuzes die in deze crisistijd gemaakt moeten worden, vormen een morele beproeving. Dit hoeft niet tot immoraliteit te leiden, er kan zelfs iets beters ontstaan. Wij worden gedwongen een andere weg in te slaan omdat de kosten niet meer op te brengen zijn. Dit kan door op nieuwe gronden beter met elkaar om te gaan. Geleid door idealen.
mr. Jos J.A.M. van Gennip, 1939, Eindhoven
Reflectie en Roeping
Die ene vraag die voor alle burgers zo wezenlijk is, wordt in het politieke debat zelden gesteld: wat voor soort samen- leving willen we eigenlijk? Zeker in het Europese debat hebben wij het over werk, behoud van welvaart en over al- lerhande actuele vragen en crises. En we hebben het vooral over instrumenten. Van versterking van bevoegdheden van het Europees Parlement tot een betere manier om belastin- gen te innen. En zoveel meer... Belangrijke kwesties, die we zeker niet uit de weg mogen gaan.
Jeannette N. Baljeu, 1967, Den Helder
Economisch leiderschap
“Van nature hebben wij liberalen veel vertrouwen in de toekomst. Wij gaan niet uit van de status quo, integendeel. De volgende generatie zal het beter krijgen dan de huidige” . Dit, dames en heren, zei toenmalig politiek leider van de VVD, Mark Rutte, in een speech over liberaal leiderschap in 2009. Hij keek al met argusogen naar de economische ont- wikkelingen van toen. Waarschijnlijk kon hij niet voorzien dat hij twee jaar later voor de grootste naoorlogse econo- mische crisis stond, maar dan als Minister-president van Nederland. De opgave in 2011 was enorm.
Jan van Eeden, 1943, Ede
Welke daadkracht missen wij in Europa?
Maar de meeste dromen komen pas uit als je er zelf ook daadwerkelijk iets aan doet. Sommige succesvolle mensen dromen - voordat ze aan het werk gaan - een half uur per dag. Ooit had ik zo’n droom: om een eigen bedrijf te starten
Ahmed Aboutaleb, 1961, Beni Sidel, Marokko
Vertrouwen
Al die Rotterdammers hebben de stad groot gemaakt en zo zijn we een wereldhaven geworden. En het gaat nog steeds goed, ondanks de economische tegenwind. En we beseffen steeds beter waar het werkelijk om draait. Wat de werke- lijke succesfactor van een florerende economie en stabiele samenleving is: vertrouwen. Dat geldt voor de financiële markten, het bedrijfsleven en de overheid. Maar zeker ook voor het omgaan met elkaar. Samen maken we die samenle- ving. Vertrouwen is het cement van de sociale cohesie.
Linde Gonggrijp, 1963, Hilversum
Loslaten en verbinden
Gonggrijp is directeur van FNV Zelfstandigen en vertegenwoordigt binnen de SER de belangen van ZZP-ers
Tamar Karman, 2000, Gouda
Mijn ideale wereld
Mijn ideale wereld zit vol met kleur. De huizen hebben al- lerlei gekleurde vlekken. De tuinen zijn altijd in bloei en er zijn geen fabrieken. Want je kunt altijd alles gratis vragen en je ruilt dan wat anders in. Dat vind je helemaal niet erg. Ieder mens verbouwt alles in de tuin. De mensen zorgen ook voor planten. Het zijn niet zomaar planten, maar planten met gele, oranje, rode en met veel meer andere soorten gekleurde bloemen eraan. Er zijn altijd wel winkeltjes waar je eten en drinken kunt bestellen.
Alexander Rinnooy Kan, 1949, Den Haag
Begin bij de wereld, verbeter jezelf!
De dubbele uitdaging van globalisering en individualisering krijgt alleen een positief en creatief vervolg als we een om- geving tot stand kunnen brengen waarin individuele burgers worden gemotiveerd en geëquipeerd om hun talenten te ontwikkelen en in dienst te stellen van elkaar.
Jaap Smit, 1957, ‘t Harde
Vrijheid en veiligheid
Vrijheid is ons grootste goed. Veiligheid is waar wij ons het meeste druk om maken. Over die twee fundamentele zaken wil ik het vandaag met u hebben, want beide staan onder grote druk. Vrijheid uit zich op verschillende manieren, het gaat om zowel fysieke vrijheid als mentale vrijheid. Ik kan gaan en staan waar ik wil zonder dat een ander mij de weg verspert en ik kan zeggen en schrijven wat ik wil, zonder dat mij de mond gesnoerd wordt of censuur mijn geschreven woord verbiedt.
Jan Willem den Bok, 1975, Alphen a/d Rijn
LIJDER
Ik heb nooit de ambitie gehad om een leider te willen zijn. Ik zocht alleen een paar goede vrienden, om een wereldreis mee te maken, te ouwehoeren over de grote vragen van het leven.
Joost Peetoom
ik geloof in jou en mij
Het zou zonde zijn om alleen maar te berusten in het comfort, het aangename gevoel van wat-hebben-we-het-goed-met-elkaar.
Huibert van Rossum, 1977, Dirksland
Het nieuwe Avondland dichtbij
Wij leven en werken allemaal in het Avondland. Het inzicht dat de schuldencrisis ons brengt geeft een helder antwoord dichtbij. Dichtbij hebben we direct grip op wat we met elkaar kunnen realiseren. Wij kunnen zorg dragen voor de buurt en voor elkaar. Met al de buurten om ons heen kunnen we werken aan een goede leefomgeving.
drs. Louwe Dijkema, 1953, Ezinge
Samenwerken in vertrouwen
We leven nu al enkele jaren in een sfeer van crisis en verster- ken elkaar van dag tot dag in gevoelens van onzekerheid. Alle media staan in hun nieuwsverstrekking bol van met name de financiële crisis, zozeer zelfs dat voorziene crises rond bijvoorbeeld vergrijzing, milieuvervuiling, energie en watervoorziening op de achtergrond dreigen te raken. We houden met elkaar de adem in en hopen dat anderen een oplossing bedenken. Tegelijkertijd realiseren we ons vaak onvoldoende dat we met onze eigen woorden en daden de crises vaak versterken, terwijl er een andere weg open ligt.
drs. Hanneke Atsma, 1954, Den Haag
Maak recht wat krom is
De mensen die ik in mijn werk tegenkom, lopen ook krom, figuurlijk krom. Ze zien geen perspectief en geven dat soms aan door te stoppen met eten en drinken. Depressiviteit is een veel gehoorde klacht. ’s Nachts liggen ze vaak wakker.Ze zijn tussen de twintig en de veertig, sommigen iets ouder, met ie- der een eigen levensverhaal. Ze hebben geen verblijfsvergunning, zijn hier illegaal. Soms hebben ze een vergunning gehad, zijn hier naar school geweest, spreken Nederlands, hebben vakken gevuld bij Albert Heijn, maar als ze achttien zijn, vervalt die vergunning. Anderen willen niet terug omdat ze hier een partner en kinderen hebben.
Babette Lange, 2001, Cyara Hartog, 2001, Rozalie Bos, 2001, Siebrand van de Brake, 2001, Milan Schenk, 2000
Ideaal: Nederland
Drs. Guus Balkema
Verantwoordelijkheid voor de gemeenschappelijke ruimte
Voor mij ligt het Maatschappelijk Verslag van onze organisatie voor 2011. In de afgelopen vijf jaar ben ik altijd begonnen met de woorden dat ik trots ben op de resultaten die wij geboekt hadden. In deze tijd van crisis en de opkomst van de Occupy-beweging moet ik constateren dat ik in de afgelopen jaren niet die beslissingen heb genomen die ik had moeten nemen. In mijn gedrevenheid en enthousiasme heb ik u een verkeerd beeld gegeven van onze werkelijke maatschappelijke inzet en voortgang. Ik bied u mijn excuses aan.
Willem Lageweg, 1951, Hellevoetsluis
Nederland als de Mandela van de inter- nationale gemeenschap
Bij MVO nemen ondernemers vrijwillig en vergaand verant- woordelijkheid voor de effecten van hun handelen op eco- nomie en samenleving. Bij MVO streven ondernemers naar toegevoegde waarde voor mens, milieu en het eigen bedrijf. De MVO-formule is heel simpel. Door bij het ondernemen mens, milieu en markt (people, planet en profit) op een zorgvuldige manier met elkaar in balans te brengen, wordt het bedrijf sterker en de samenleving weerbaarder.
Doekle Terpstra, 1956, Witmarsum
Verbinding als opdracht
Probeer bij het oplossen van een probleem naar boven te krijgen welke elementen voor alle partijen positief werken. Die elementen zijn er bijna altijd. Niets is zwart of wit. Als je daar vanuit gaat, is er veel mogelijk en kun je met allianties en samenwerkingsverbanden ver komen. Bijkomend voordeel is dat je als vanzelf draagvlak creëert voor de gekozen oplossingsrichting.
Boudewijn de Vries
Een kwestie van leren balanceren
De 20e eeuw was de eeuw van het grote MOETEN (Arnold Cornelis), het gehoorzaam zijn aan diegene die de macht hadden, want die hadden gelijk. Ook als ze geen gelijk hadden. Dat was zo in het gezin, in het onderwijs, in organisaties, in het leger en ook in de politiek. Allemaal disbalanssystemen die op alle maatschappelijke niveaus veel onvrede en sociale stress hebben veroorzaakt en vaak nu nog steeds veroorzaken.
Ronald H.J. van Bruchem MSc. LL.M, 1981, Tiel
Burgers, boeren en buitenlui!
Dr. ing. A.H. (Arnold) Roozendaal, 1954, Groningen.
Op weg naar een Duurzame Samenleving vanuit mondiaal perspectief
Mr. Frank H.C. Jansen, 1970, Alkmaar.
Leiderschap in tijden van Mauroficatie
We leven in een permanente staat van ‘information-overload’, waarbij alle informatie in ruwe vorm op de grote hoop gegooid is. De wereldburger mag zelf kiezen in welke vorm men welke informatie tot zich neemt. Dat is een groot goed: een verworvenheid van de de- mocratische orde waar niet lichtzinnig mee moet worden omgegaan. Maar de vraag komt op wat voor soort leiderschap bij deze omstandigheden past.
Gerard Bakker, 1959, Voorhout. Marloes van Lin, 1982, Nijmegen
Inspireer je volgers!
Soevereiniteit van de mens, het recht op vrijheid en het nastreven van geluk, zijn al eeuwende hoeksteen van onze samenleving. De grondslag hiervan is te vinden in het humanisme. Deze filosofie sprak vertrouwen uit over het vermogen van de mens om zijn bestaan op juiste wijze in te richten en te leven volgens universele morele waarden.
Alexander Pechtold, 1965, Delf
JA voor Europa!
wij zetten vandaag Europa centraal. Met recht. De Unie is in rep en roer. Het continent schudt op z’n grondvesten. Toch zou ik prikkelend willen zeggen: zijn al die bewegingen, die veranderingen, nu echt wel zo bijzonder? Zijn de machts- verhoudingen op dit continent niet al duizenden járen in beweging?
Bernard Hammelburg, 1947, Amsterdam
Landgenoten!
U zult zich afvragen waarom uw nieuwe Koning niet al vandaag aan- treedt. De reden is dat ik de behoefte gevoel enkele zaken op persoonlijke titel te bespreken, zonder constitutionele beperkingen.Wij zijn een redelijk en billijk volk. Onze tegenstellingen lossen wij traditioneel op door overleg en compromis. Wij noemen dat ‘polderen,’ een begrip dat ten onrechte een negatieve klank heeft gekregen. Bij ons gaan we eerst in overleg, zodat we polarisatie vermijden.
Wouter Hart, 1977, Utrecht
Op zoek naar de bedoeling
Toch dank ik onze voorgaande generaties ook niet te veel. Want verscholen onder het succes ligt een prijskaartje dat lang onzichtbaar is gebleven, maar dat nu steeds voelbaar- der borrelt onder onze samenleving. Een prijs die bestaat uit een soort weeffout die in ons denken is geslopen.Die weeffout maakt dat succesvolle middelen los raken van waar ze ooit voor bedoeld waren.
Monic Slingerland, Woerden, 1958
Steeds die vraag: waarom doe ik dit?
‘Meedogenloos zelfonderzoek’, noemt zijn biograaf Peter Brown dat wat Augustinus deed. Augustinus werd in 354 geboren en stierf in 430. Hij paste dit meedogenloze zelfon- derzoek dus ruim zestien eeuwen geleden toe, toe in een pe- riode in zijn leven waarin hij moest kiezen hoe hij zijn talent zou benutten. Het inzicht dat dit onderzoek hem opleverde, werkte hij later uit in de tijd dat het Romeinse Rijk in verval was, zo’n dertig jaar daarna.
Hein Pieper, 1962, Nieuw-Schoonebeek
Hoe God in Jorwerd bleef
Wie wordt niet geraakt door de verpleegster die een patiënt wast en hierin al haar liefde legt, door de onderwijzer die zich aan zijn leerlingen wijdt of door de boer die met liefde over zijn vee vertelt. De laatste jaren zijn er verschillende films met dit thema gemaakt: de toewijding van de mens in zijn of haar werk. De gefilmde voorbeelden zijn mensen die in de gelegen- heid gesteld zijn om veel van zichzelf, van hun eigen kijk op het werk toe te passen in de praktijk. Zij leveren goed werk.
Kathleen Ferrier, 1957, Paramaribo
Zo kan het ook!
Jullie talent is hard nodig. Er wordt veel van jullie verwacht. We hebben het over vergrijzing en ontgroening van onze samenleving. Steeds minder jonge mensen die steeds meer werk moeten doen om de kwaliteit en de welvaart in onze samenleving op peil te houden. Dat betekent geld verdie- nen, belasting betalen en handen uit de mouwen.Daarbij hebben jullie het eens stuk moeilijker dan de gene- ratie van jullie ouders en zeker dan van jullie grootouders: jullie maken deel uit van een gemondialiseerde wereld, via facebook en internet hebben jullie contacten met mensen uit alle delen van de wereld. Dat is mooi.
Marleen Barth, 1964, Den Helder
Partijgenoten!
Daarom wil ik terug naar onze wortels. Naar de tijdloze begrippen waar onze beweging op gebaseerd is. Wij zijn erfgenaam van de idealen van de Franse Revolutie: vrijheid, gelijkheid, broederschap. Die strijdkreet is ook in 2012 actu- eel. Het is niet moeilijk deze opnieuw, naar de eisen van de 21e eeuw, in te vullen.
Mark Stoffels, 1983, Zeist
Een persoonlijke droom
In mijn ideale wereld zijn leiders continue op zoek naar het scheidsvlak tussen een maximale positieve impact op de gemeenschap ener- zijds en de strategie van de organisatie anderzijds. Zij doen dit vanuit het besef dat gezonde winst en groei gevolgen zijn, geen doelen op zich. In deze wereld hebben leiders perfecte controle over hun ego. Zij zijn zich continue bewust van hoe negatieve emoties en onzekerheden hun beslissingen beïnvloeden.
Wim Cornelis, 1949, Groningen
Vrijheid en verantwoordelijkheid: een oproep
Cornelis is burgemeester van Gouda
L.A. (Bertan) Veldhuijzen van Zanten
EFA voor Europa
Vandaag staan wij aan de vooravond van een historische gebeurtenis voor de toekomst van Europa. Morgen maken de stemgerechtigde burgers van alle Eurolanden de keuze voor of tegen de Europese Financiële Autoriteit, afgekort: EFA. Deze instelling - als die er komt - zal namens de Eurolanden als geheel staatsleningen gaan uitschrijven en ook de maxi- male hoogte bepalen van de staatsschuld van de individuele Eurolanden.
Bert (H.J.) Slagter, 1982, Zeist.
De dag waarop de euro viel
vandaag is een uitzonderlijke dag. Toen we van- morgen uit de euro stapten, hield de wereld haar adem in. Het betalingsverkeer stokte en de beurs ging dicht. En in het oog van de orkaan werd mij ineens volkomen duidelijk: We doen het zelf. Wij zelf zijn de crisis.We moeten in de spiegel kijken. Niet naar de bankman- nen met hun kapitale ego’s en dito bonussen. Niet naar de heren politici met hun mediageil voorgrondpopulisme.
Henk J. de Vries, 1957, Assen
Land waar het leven goed is
Het liberalisme dacht dat de vrije markt problemen zou oplossen. Maar bedrijven op die wereldmarkt zijn uit op financieel gewin, niet op ons welzijn of duurzaamheid. Geld flitst naar plaatsen waar ‘t het hoogste rendement oplevert. Bovendien, we denken dat we vrije keuzes maken, maar worden in feite gemanipuleerd door geraffineerde marke- tingmethoden. Hier liggen oorzaken van problemen, geen oplossingen.
Mr. Bernard E. M. Wientjes, 1943, Amsterdam
Europa begint pas!
De toekomst van Nederland ligt in Europa. Europa is het waard om behouden, ja om versterkt te worden. Mijn ideaal is een federatief Europa, een Verenigde Staten van Europa. Met een Europese president, een Europees leger, en een Europees beleid voor economische en buitenlandse zaken. Dat is nodig voor onze economische toekomst en voor een effectieve aanpak van de grote internationale vraagstukken.
Jeroen Smit, 1963, Gorinchem
Echt luisteren!
Een leidinggevende die werkelijk gelooft dat hij het beter weet dan al die goed opgeleide en goed geïnformeerde mensen aan wie hij (soms zij) leiding geeft, is gek. En dom, want bezig met een enorme kapitaalvernietiging. Ik geloof ex-bankier, nu hoogleraar Herman Wijffels als hij zegt dat intrinsiek gemotiveerde mensen twee keer zo productief zijn. Ik ben ervan overtuigd dat gepassioneerd werkende innovatieve mensen met elkaar alle mogelijke klimaatenergie, water- en voedselproblemen kunnen oplossen.
Wessel Ganzevoort, 1946, Zwolle
Is authentiek leiderschap in de politiek mogelijk?
Jan van de Kar, 1993, Utrecht
De wereld maakt het zichzelf te moeilijk
Ik kan mezelf niet teveel illusies maken, niet te hard dromenvan een perfecte wereld zonder de huidige ellende. Ik ga er
namelijk toch niet vanuit dat de mens in staat is zoiets te
creëren.
Alex Steenbreker
Diversiteit is eenheid
het gebruik van diversiteit onder mensen. Als we de mogelijkheden van de mensheid ten volle willen benutten, moeten we bij de individuen beginnen. Elk individu is uniek: verschillen zitten onder andere in geslacht, etniciteit, intelligentie en talent. Mensen worden vaak in groepen opgedeeld aan de hand van één kenmerk. Dit brengt ons echter niet ver genoeg.
Edy Korthals Altes
Van mateloosheid naar menselijke maat
Vertegenwoordigers van de Europese burgers!Op dit moment, waarin we dreigen te stukken in het moeras van de crisis, richt ik mij tot u met de oproep tot fundamentele bezinning op onze cultuur.
Marianne Luyer, 1959, Kortenhoef
Bestuurders met lef gevraagd!
Onze kracht is onze zwakte geworden. Polderen, bestu- ren, compromissen zoeken, dat alles heeft geleid tot veel welvaart en maatschappelijke stabiliteit. In een periode van opbouw bracht ons dat succes. We hadden er allemaal be- lang bij. Dat is nu anders: er is ineens een financiële crisis, een economische crisis, alle perspectieven veranderen, we gaan niet meer alleen richting groei!
Klaas van Egmond, 1946, Leiden
Toekomst
En nu, aan het eind van die ontwikkeling, domineert dus niet meer het geestelijke, maar het materiële, en niet meer het collectief, maar het egocentrische individu; fundamentalis- tische religie is vervangen door een even fundamentalistisch kapitalisme. De huidige financiële crisis is de karikatuurvan deze materialistische hebzucht, waarin iedereen een kleine kapitalist is geworden; achter de PC speuren we naar de laagste prijzen en de hoogste rendementen. Het enige wat ons nog interesseert is onze eigen fysieke gezondheid, veiligheid en ons comfort. De samenleving is uiteindelijk uitgelopen op consumentisme en hedonisme, vulgarisering en commercialisering.
Jan Pieter Six, 1948, Utrecht
Pleidooi voor een Integriteits Top 100
Onze samenleving, van oudsher een high trust society, verkeert in een fundamentele vertrouwenscrisis. De on- gekende complexiteit van onze aarde, onze wereld, onze samenleving, is ons boven het hoofd gegroeid. Wij weten ons geen raad meer met de grote problemen die inmiddels zelfs onze fysieke en economische existentie bedreigen. Ooit konden we er nog op vertrouwen dat onze belangen in bekwame handen waren bij de actoren die geacht worden voor oplossingen te zorgen. Velen van hen hebben echter in het recente verleden ons vertrouwen beschaamd.
Allard Markus, 1986, Zoetermeer
Verwondering leidt
Saskia van den Berg - Tromp, 1983, De Bilt
Een zeester kan het verschil maken - Ik geloof dat het anders kan
Op het nieuws, in de krantenkoppen, lees ik over de mon- diale financiële crisis. Ik lees over de onverschilligheid van mensen. Ik verbaas me er over dat de foto’s op de voorpagi- na steeds schokkender zijn, maar minder shockeren. Ik lees over een wereld die individualistischer wordt. Ik geloof dat het anders kan.
Ir. Rein Willems, 1945, Geleen
Niet heersen maar dienen
Toch is intussen gebleken dat in de wijze van resultatenrap- portage in deze Angelsaksische landen veel sociale kosten in de samenleving - pensioenen en gezondheidskosten - veel minder in de bedrijfslasten doorberekend werden, terwijlde staat er daar minder oog voor had. Studies hebben aange- toond dat men de conclusie kan trekken dat de bedrijfsresul- taten in Rijnland landen wel beter waren, gecorrigeerd voor deze sociale kosten. En er is dus helemaal geen reden om zo hard achter het Angelsaksische model aan te lopen.
Saskia Bonarius, 1975, Leersum
We moeten vragen stellen
Mensen, beste mensen, We zitten in een crisis. Een financiële crisis. Maar vooral - en dat vind ik veel erger - een morele crisis. Onze wereld wordt groter en ons moreel bewustzijn wordt kleiner. Ik geloof dat dat met elkaar te maken heeft. Ondanks dat we wéten wat er zich afspeelt, raken we niet innerlijk betrokken en bewogen over dat wat zich afspeelt. Het is te groot, te ver, te veel, te ingewikkeld om je er werkelijk toe te verhouden, laat staan daar verantwoordelijkheid voor te nemen en naar te hande- len. Hoe kunnen we die innerlijke afstand tussen het weten en invoelen overbruggen?
Agnes Dinkelman, 1963, Enschede.
Wij zijn allen één
Het is alles wat we niet willen.Een speelbal zijn in de handen van een ander, machteloos en afhankelijk. Het is een nare gedachte die ver afstaat van de manier waarop we graag naar onszelf kijken. We zien in de spiegel het liefst een succesvolle en gerespecteerde winnaar. De banden die ons ooit ketenden aan de gemeenschap waar we uit voortkwamen met de door ideologie ingegeven codes hebben we van ons afgeworpen.
Rutger de Graaf, 1980 te ‘s Gravenhage
Een drijvende stad als maatschappelijke kans
Het realiseren van drijvende zelfvoorzienende steden in kwetsbare deltagebieden biedt een belangrijke kans om de zwakke punten van huidige steden aan te pakken. Drijvende steden zijn technisch haalbaar en kunnen toekomstige zeespiegelstijging eenvoudig opvangen. In deltagebieden is ruimte op het land weliswaar schaars, maar wateroppervlak is volop beschikbaar.
Wouter Neerings, 1959, ‘s Gravenhage
Gelijkheid is waarde(n)loos
Veel van wat voor mijn omgeving vanzelfsprekend was, was dat voor mij niet. Mijn homoseksualiteit vormde voor mij en mijn naaste omgeving geen probleem. Wel gold: Ik was ‘anders’, de rest was dat niet. Die was ‘gewoon’. Uit de kast komen’ vereiste letterlijk ‘out of the box-denken’. Vanuit deze gedachte moest ik met mijn ‘anders zijn’ een plaats te verwerven tussen al die ‘gewonen’.
Jan Douwe Kroeske, 1956, Harderwijk
The future is now
De ontwikkelingen gaan inmiddels zo snel, dat het moeilijk lijkt om op basis van oude gewoontes bijvoorbeeld een toekomstvisie voor een bedrijf te berekenen. Er valt maar weinig toekomst te halen uit oude omzetten of gewoontes van gisteren. Bedrijven weten het niet meer
Mea Hiskes-Willemse, 1956, ‘s-Gravenhage
Dienstbaar leiderschap
Meer dan ooit raak ik ervan overtuigd dat echt goed bestuur van een overheid alleen maar kan vanuit een overtuiging om dienstbaar te zijn aan de mensen die daarvan in meer of min- dere mate afhankelijk zijn. Mensen die op u hebben gestemd. De mensen die gezamenlijk de samenleving vormen. U moet dus dienstbaar zijn aan die samenleving. Vanuit mijn princi- pes wil ik u daartoe een aantal handreikingen doen: Houd te allen tijde voor ogen waarom u beslissingen neemt. Is het alleen maar goed voor u of voor uw partij? Niet doen!
Manita (M.E.H.) Koop, 1958, Den Hoorn
